Als ik in de hemel kom

Vraag je je weleens af hoe het leven na de dood is? Ik denk daar geregeld over na en neem je in mijn nieuwe boek ‘Als ik in de hemel kom’ én in het theater mee op reis: langs hoopvolle verhalen en interviews over de hemel en over leven na dit leven. In oktober ligt het boek in de winkel (Ark Media/Jongbloed) en Theater Aan de Slinger in Houten is geboekt voor donderdagavond 18 oktober… heel boeiend en spannend tegelijk. Wil je op de hoogte blijven, bijvoorbeeld over wanneer je kunt reserveren? Schrijf je dan hier in voor mijn nieuwsbrief:

Truetickets_1280_16mei_Variant01

The Passion verbindt lijden, verdriet, liefde en hoop

Passion 2018 Amsterdam - Michaël Terlouw Fotografie-18Het leek alsof The Passion deze week in de achtste editie thuiskwam in de Bijlmer. In dit Amsterdamse stadsdeel, samengesteld uit pakweg 150 culturen, valt het verhaal goed op z’n plek. “Vanavond vertellen we het verhaal van van degene die ons ziet zoals we zijn,” trapt verteller Noraly Beyer af.

Niet voor niets begint de processie met het grote, verlichte kruis bij het monument ter herinnering aan de Bijlmerramp. Naast de ‘boom die alles zag’ spreekt Bert van Leeuwen een vrouw die in oktober 1992 twee kinderen verloor. Op een dag keek ze vol verdriet in de spiegel en wist ze dat God haar erdoor heen hielp. Lees verder op Visie Online.

Artikelen voor Visie Online

De laatste tijd schreef ik verschillende verhalen, blogs en opiniestukken voor EO-Visie. Hieronder de links naar een paar stukken:

Meer op het spel dan de baan van Zijlstra

De leugen van minister Halbe Zijlstra, dat hij in 2006 in een verblijf van Poetin was, kan hem vandaag zwaar komen te staan. Hoewel de coalitie zich haast om steun voor hem uit te spreken, staat er meer op het spel dan de baan van de minister. Verder lezen…

Een ode aan ambachtsmensen

Op een houten kozijn van zijn huis vond Marco van der Straten een inscriptie van vroegere bouwvakkers. Het deed hem denken aan twee andere vaklieden, die veel langer geleden bouwden aan een huis voor God. Lees door.

Gunt de SGP vrouwen een jubileumcadeau?

In minimaal zeven gemeenten staat dit jaar voor de lokale verkiezingen een vrouw op de kieslijst van de SGP. Vier jaar geleden trok Lilian Janse als eerste SGP-vrouw de kar in Vlissingen. Nu doet de SGP dankzij Paula Schot voor het eerst mee in Amsterdam. Een pittige taak, die alle steun van het landelijke SGP-bestuur verdient. Maar niets is minder waar, en dat vind ik een enorme misser. Lees artikel.

 Christenvervolging, wat kan het mij schelen? 

Berichten over christenen die worden vervolgd, zijn meestal niet de meest gelezen verhalen, ook niet op deze site. Sterker nog: het lijkt wel of ze ons niet echt raken. Lees hier verder.

 

 

 

Het tegeltje van oma

Altijd als ik als kleine jongen bij oma kwam, las ik even de tekst op het tegeltje in de gang: ‘God heeft ons geen kalme reis beloofd, maar wel een behouden aankomst’. Vandaag kwam aan oma’s levensreis een einde, op de gezegende leeftijd van 101 jaar.

Het tegeltje hing in het huis van opa en oma recht tegenover de voordeur, naast de tegel (1)deurbel. Die bel had twee lange metalen staven. Als je ze beurtelings tegen de muur ketste, gaven ze hetzelfde dingdong-geluid als dat je op het knopje van de deurbel drukte. Ondertussen snoof ik de geur op van sudderend draadjesvlees en groentesoep met te grote, melige ballen.

Vroeger logeerde ik er geregeld. Ik herinner me hoe ik het altijd doodeng vond op de logeerkamer. Mijn opa en oma woonden in een appartement op de begane grond. De slaapkamers waren een eind uit elkaar, je moest door de woonkamer om van de ene naar de andere kant te komen. In mijn herinnering had de logeerkamer zware, velours gordijnen. Ik verbeelde me dat er iemand achter kon staan. Vanuit de tuin zou het een klein kunstje zijn om het raam open te breken en mij op zijn minst te ontvoeren. Gelukkig bleef het bij de gedachte. Oma zette een potje naast mijn logeerbed, voor als ik ’s nachts moest plassen. Ik weet nog goed dat ik dat een keer had gedaan en dat ik mijn knuffelbeer erin liet vallen. Compleet met het bruine truitje dat oma net die avond voor beer had gehaakt. Gelukkig stond er een gashaard in de woonkamer, dus daar heb ik beer maar opgelegd, was ‘ie zo weer droog. Ik heb niet het idee dat oma dat heeft doorgehad. Beer rook sindsdien wel een beetje zuur.

Op een of andere manier moet ik altijd aan deze jeugdherinneringen denken als ik aan oma denk. We hebben haar lang mogen meemaken. Tot op hoge leeftijd genoot zeIMG_8871.jpg met volle teugen van het leven. Ze kon als geen ander schaterlachen om een goeie grap.
Toen ze enkele jaren geleden nauwelijks meer kon horen, deed ze dat dan ook nog volop, zelfs als een oom een foute mop vertelde. Oma had een ijzeren gestel. Toen ze enkele jaren geleden een keer op straat over haar rollator was gevallen, herstelde haar gebroken schouder pijlsnel. En hoewel het de laatste jaren steeds moeizamer ging met haar gezondheid, genoot ze nog steeds als bijvoorbeeld Sinterklaas in het wooncentrum op bezoek kwam, of als ze jarig was. Oma leefde het leven met volle teugen.

Ik weet niet waar het tegeltje van toen is gebleven. Misschien ligt het nog ergens in een la, of hangt het thuis bij een van de tantes. Ik vond net eenzelfde op Marktplaats, €2,95. Dat is geen geld voor een warme herinnering aan oma. Dag oma, ik vertrouw erop dat u een behouden aankomst heeft.